خسته ام از دنیا

خسته ام از دنیا

از همه

از لیلا

که رها کرد یکی را مجنون

توی صحرا ، دل خون

خسته ام

خسته از این فاصله ها

خسته ام از دنیا

از همه

از شیرین

که یکی چون فرهاد کوه می کند

و او می خوابید

خسته ام

خسته از این دوری ها

خسته ام از دنیا

از همه

از اینجا

که یکی سخت به خود می پیچید

و تو گل می چیدی

گاه می خندیدی

خسته ام

خسته ز هر رنگ فراق

خسته ام از دنیا

از همه

از هر باد

که یکی را چون برگ می برد تا همه جا

و تو راضی هستی

خسته ام

خسته ز هر نوع نگاه

خسته ام از دنیا

از همه

 از دریا

که یکی در قایق راه را گم کرده

و تو طوفان کردی

وای طغیان کردی

خسته ام

خسته ز هر خستگی ام

خسته ام از دنیا

                                         <<وحید رضا>>غروب ۴/۱۰/۸۷

 ** کار ما در عاشقی آخر به رسوایی کشید**