ضامن آهو

کجا ز در گه لطفش کسی شود محروم

                             شهنشهی که نوازد ز مهر آهو را

سلام به همه دوستان

منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب عزت است و بشکر اندرش مزید نعمت هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است و چون بر می آید مفرح ذات پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمت شکری واجب

از دست و زبان که بر آید                          کز عهده شکرش به در آید

 

بنده همان به که زتقصیر خویش  

عذر به درگاه خدا آورد

ورنه سزاوار خداوندیش

کس نتواند که به جای آورد

و این ذلیل ناتوان به حکم همین استدلالات قوی ضعیف تر از همه ام و جا مانده از قافله عباد الله

 سخن این که از ابتدای ماه مبارک رمضان خاک بوس زائران امام هشتم بودم و امروز که روز آخر رمضان است گفتم عطر زیارت را به یاران برسانم تا دعایی کنند این حقیر سرا پا تقصیر را

یاد همه دوستان و آشنایان بودم ، خصوصا دوستان جلسه نقد وبلاگ ، واقعا سخن گفتن از طرف من راجع به زیارت حضرت رضا علیه الاف التحیه و الثنا از دون مایه ای چون من زیاده گویی است

یا عظیم العفو عظم الذنب من عبدک فالیحسن العفو من عندک

ای کریمی که از خزانه غیب     گبر و ترسا وظیفه خور داری

دوستان را کجا کنی محروم      تو که با دشمن این نظر داری

لالم ز گفتن این که چه شدکه ما

مردیم با رها و زنده شدیم بار ها

نیمه جانی که به تن مانده نثار تو کنم                   گر نظر بر منه بی مایه کنی آقا جان