حال من امروز چه طوفانی است دیده ام از شوق تو بارانی است
گر چه ندیدم رخ زیبای یار در دل خود می کشم عکس نگار
چشم کشیدم ز غمت سوختم شیوه عاشق کشی آموختم
چشم نبود این که دو جامی ز می هر که خورد وای به مستی وی
باغ جنان یک نظر چشم توست لیل و نهار از اثر چشم توست
چشم مگو کعبه جانانه است حاجی این خانه چو پروانه است
خواستم ابرو بکشم شد کمان تیر زد و خورد به اعماق جان
طاق دو ابروی تو سعی و صفا هر که کند سعی نبیند بلا
چونکه الف بر رخت آمد پدید زخم خورد هر که چنین تیغ دید
لعل گوهر بار تو میخانه است ساکن آن هر دل فرزانه است
خال لبت محفل رندان شده هر دل عاشق به تو زندان شده
گونه از شمس فروزانترت دید چو او گفت منم اخترت
زلف کشیدم ز دلم تاب برد عقل مرا یکسره در خواب برد
گیسوی پر پیچ و خمت روی دوش فرق جدا از وسطت در خروش
عاشق و معشوق همه در کمند فکر جدایی ، نه ، به دنبال بند
چهره تو به ز سرای بهشت نوکری توست مرا سرنوشت
من که وحیدم ز اسیری به بند باش رضا از من بی قید و بند
<< وحید رضا >>
