تبليغاتX
فاطمیون
وارد مشهد که شدم روز جمعه بود و غروب اون روز دلم گرفت و احساس کردم الان وقتشه و این سوغاتی رو سرودم :

خریدار

ای همه هستی من دلبرم                        شور غم عشق تو اندر سرم

گوشه چشمی بنما از کرم                        به چه خیالات که می پرورم

گر بتوانم که نگاهت کنم                            قیمت جان ناز تو را می خرم

دست به خواب ار بکشی بر سرم              صبحدم از هجر تو جان می دهم

جام مرا پر ز می ناب کن                           با سر مستی تو مرا خواب کن

وای به روزی که شوم هوشیار                  از کرم و مهرتو من بی قرار

فاش کنم جمله اسرار را                           می خرم آخر سر آن دار را

خاک قدوم تو نیاز من است                       سوی تو هر وعده نماز من است

قبله من طاق دو ابروی توست                  سجده من یکسره بر روی توست

چشم مگو آن دو پیاله ز خون                     کاش بمیرم به رهش لاله گون

آنهمه گیسوی پریشان او                          شد نفسم دست به دامان او

سایه او هست چو بر روی سر                  لحظه به لحظه است نگاهم به در

جمعه شده بوی که پیچیده است؟            قلب نگار از که نرنجیده است؟

آمده است او ! که و را دیده است؟             بر که نظر کرده و خندیده است؟

من که وحیدم ز حضورت رضی                  غایبی هر چند ز چشمم بسی

                                                                                           <<وحید رضا>>

                                                                         جمعه ۱۰/۱۲/۸۶ - حریم قدس رضوی

+ نوشته شده توسط وحید رضا در یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 و ساعت 11:40 |
این پست رو تقدیم میکنم به همه

 عاشقای

امام رضا السلطان ابا الحسن علی ابن موسی علیه السلام

یا رضا آیم به سویت               خورده دل گره به مویت

روی تو شد آرزویم                 راهم افتاده به کویت

یا رضا دلم می لرزه                زبونم کمی می لغزه

تموم حرف من اینه                صورتت بیشتر می ارزه

به خوبا اگر بنازی                  نمی گن چه قد تو نازی

چون بدا رو دس می گیری      می کنی همه رو راضی

یا رضا خودت قشنگی            اومدم من با دورنگی

ولی تو انقده خوبی              که میای بهم می خندی

یا رضا تو با صفایی               تو امیر با وفایی

گر چه من خیلی سیاهم       ضریحت شده پناهم

یا رضا زبون درازم                 همه جا بهت می نازم

گرچه تکفیرم نمودند             تویی قبله نمازم

                                                              <<وحید رضا>>

 این شعر رو شش سال پیش وقتی داشتم میرفتم حرم آقا گفتم و الان که داشتم میرفتم زیارت آقا مناسب دیدم حالا که وبلاگ دارم اون رو تقدیم شما کنم ، راستی همتون منو حلال کنین و خیلی خیلی دعام کنین ، که آقا حاجتم رو بده

خدانگهدار

 

+ نوشته شده توسط وحید رضا در چهارشنبه هشتم اسفند 1386 و ساعت 19:41 |