صبح از خواب بر خواستم یه پیامک برام اومده بود که خبر فوت آیت الله مجتهدی رو می داد ولی من خیلی تعجب کردم گفتم مگه میشه کسی که یه عمر تو دستگاه روضه سید الشهدا بوده ۲ روز به محرم بره ، باورم نشد همش این جمله تو ذهنم میامد که:
همیشه عاشق رنگ معشوق به خود میگیره
و کمی بعد فهمیدم که این شایعه ایی بیش نیست و ایشان در بیمارستان بستری هستند و حالا آرام شدم که شاید.....
آسمان دلم امشب ابری است گوئیا سخت هوای سردی است
ساز من نیمه شب کوک نبود شاید این سوز هوایی برفی است
آتش کلبه ام از اوج گذشت ولی انگار نه آتش گرمی است
شمع جان سوخت ولی بهره نداد دوری یار ، امان بد دردی است
چشمه جاری چشمم خشکید حال با یاد نگارم رنگی است
می نخوردم که بگویم مستم آب در چاه گمانم سمّی است
در نظر بازی ما خنده بِه است گریه آخر ز سر دل تنگی است
بنگر شب همه شب می لرزم جانم از شیشه و جانان سنگی است
به هوای سر کویت شادم رفته از یاد که هجرت سختی است
خوش بود سوختن و ساختنم دنیا بَه که چه جای رقصی است
من وحیدم به رضایت راضی بگذر اینها ز سر پر حرفی است << وحید رضا>>
دلم اسیر حلقه گیسوی توست گدای یک جلوه هوهوی توست
کی به گدایت نظری می کنی سلسله عشق خدا موی توست
چون گذر از رهگذرم می کنی کاسه من منتظر خوی توست
هر چه شده بهانه ایی بیش نیست این دل ما در پی ابروی توست
وای به من فریب دون خورده ام هر نفسم از کرم و جوی توست
حال دلم خوب گهی بد گهی گردش هر لحظه دل روی توست
مست شوم گاه بدون شراب مستی ما به حق او کوی توست
وحیدم و فقیر درگاه تو فقر عبادت اثر بوی توست
<<وحید رضا>>
